درباره آکادیا ضیائی

چرا این تارنما پدید آمد؟

آکادیا ضیائی با اندیشه‌ای روشن و با انگیزه پدید آوردن پایگاهی دانش‌سو، فارسی‌گرا و سزاوارِ باور برای دوست‌داران آموزش و پژوهش، در سال 1404 بنیاد نهاده شد. در جهانی که سرچشمه‌های آموزشی پراکنده، پیچیده یا بیگانه‌اند، بر آن شدیم تا آموزش را ساده، سنجیده و در دسترس همگان سازیم.

نام‌مایه آکادیا

نام آکادیا برگرفته از دو واژه آکاد و یا است؛ آکاد برگرفته از واژه‌ یونانی آکادمی (نام باغی در آتن که افلاطون در آن نخستین مدرسه فلسفه را بنیان نهاد. نماد خرد، دانایی، وآموزش) بوده، و یا پسوندی که در فارسی نوین نمود یا نمایه‌ای از سرزمین یا قلمرو است (مانند آریا، پارسیا، آرمانیا).

آکادیا سرزمینی نو از جنس دانایی

آکادیا بازآفرینی دانش در جهان دیجیتال

آکادیا جایی برای اندیشه‌ورزی و روشن‌گری

آکادیا خانه‌ای برای بینش، اندیشه و روشن‌گری  

بنیادهای پدید آمدن آکادیا ضیائی

  • رسیدگی به نیازهای راستین پژوهشگران فارسی‌زبان، بر پایه آزموده‌ها و چالش‌های روزمره
  • آموزش‌های گام‌به‌گام، سنجیده در نوشتارها، به‌ویژه در نگارش نوشتارهای پژوهشی
  • همراهی دانشی با رویکردی نوآور، به‌دور از پیچیدگی‌های رایج در سرچشمه‌های بیگانه
  • پاس‌داشت فرهنگ پارسی‌نویسی در آموزش‌ها، همراه با پالایش واژگان و شیوه نگارش
  • فراهم‌آوری بستری روشن، دلگرم‌کننده و پی‌گیرپذیر برای بالندگی دانشی فردی
  • سازوکارهایی برای بارگذاری، دریافت بازخورد، و پی‌گیری خدمات دانشی به‌گونه‌ای گام به‌گام
  • پافشاری بر بومی‌سازی کامل تجربه کاربری، از زبان و گاه‌شمار تا شیوه دیداری و واژگان

استادان همیار آکادیا ضیائی

دکتر فرهود ضیائی

بنیانگذار و سرپرست تارنما

دکتر.................​

استاد در زمینه ................

دکتر.................​

استاد در زمینه ................

دکتر.................​

استاد در زمینه ................

سرپرست تارنما

«دکتر فرهود ضیائی، پایه‌گذار و سرپرست تارنما، با سال‌ها کارآزمودگی در آموزش و پژوهش، راهبری دانشی این نهاد را بر دوش دارد»

برای آشنایی بیشتر، به برگه [سرپرست تارنما] مراجعه فرمایید

چشم‌انداز آینده آکادیا ضیائی

آکادیا ضیائی می‌کوشد تا هر دوست‌دار آموختن و پژوهش، زمینه شکوفایی و بالندگی دانشی بیابد. راه آموختن برای همگان روشن، دلگرم‌کننده و همراه با پشتیبانی دانشی خواهد بود.

در چشم‌انداز بلند، این تارنما بستری پویا و آفرینش‌گر پدید می‌آورد که نوآوری، پژوهش و یادگیری هم‌یارانه در آن روان است، تا هر فرد بتواند توانایی‌های خود را شکوفا سازد و با انگیزه و دانش فزون‌تر، به آرمان‌های دانشی و پژوهشی خویش دست یابد.

  • آموختن سرمایه‌ای است که همواره فزونی می‌گیرد
  • دانش امروز، توان  کنش فردا است
  • هر پرسش، دریچه‌ای به دانش و آفرینش
  • با کوشش و یادگیری، آینده خود را بساز
  • توانایی از دل آموختن و آزمودن برمی‌خیزد
  • پارسی بیندیشیم، پارسی بنویسیم، پارسی بیاموزیم

پارسی‌گرایی و پارسی‌نویسی

آکادیا ضیائی همواره می‌کوشد تا آموزش‌ها و نوشتارهای خود را به زبان فارسیِ روان، سنجیده و بومی فراهم آورد. واژه‌های بیگانه، به‌ویژه عربی‌ریشه و فرنگی، با جایگزین‌های پارسی و خوش‌آهنگ دگرگون شده‌اند تا فرهنگ دانشی و آموختن پارسی، بالنده‌تر گردد. این رویکرد، نه‌تنها به زیبایی زبان می‌افزاید، بلکه پیوندی ژرف‌تر میان دانش و هویت ایرانی پدید می‌آورد

پارسی‌نویسی در آموزش دانش

پارسی‌نویسی، نه‌تنها پاسداشت زبان نیاکان، که گامی است در راستای ژرف‌اندیشی دانستارها برای دانش‌جویان و دانش‌پژوهان. هنگامی‌که آموزش به زبان مادری و با واژگان ریشه‌دار انجام گیرد، پیوند میان اندیشه و گفتار استوارتر می‌شود و دریافت نکته‌های پیچیده آسان‌تر می‌گردد.

پارسی‌گرایی، نیاز یا گرایش؟

در روزگاری که سیل واژگان بیگانه به زبان آموزش راه یافته، این پرسش بنیادین پیش می‌آید: آیا پارسی‌گرایی در آموزش یک نیاز است یا تنها گرایشی فرهنگی؟ این بخش، نگاهی ژرف به چرایی و چگونگی پارسی‌گرایی در آموزش می‌افکند و خواننده را به اندیشه و گفت‌وگو فرا می‌خواند.

برگزیده‌هایی از واژه‌گزینی پارسی

در این بخش، نمونه‌هایی از واژه‌گزینی‌های سنجیده و دل‌نشین پارسی در زمینه‌های گوناگون آموزشی گرد آمده‌اند. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که زبان پارسی، با همه دیرینگی و زیبایی‌اش، توان آن را دارد که دانستارهای نوین را نیز با شیوایی و دقت بازتاب دهد.

پالایش واژگان بیگانه

پالایش زبان از واژگان بیگانه، کوششی است برای بازگرداندن روشنی، زیبایی و خودبسندگی به زبان آموزش. این روند، نه از سر دلبستگی خشک، بلکه برای پایداری هویت زبانی و فرهنگی ماست؛ چرا که زبان، آینه اندیشه و فرهنگ یک مردم است

بومی‌سازی فراگیر

بومی‌سازی فراگیر، فراتر از واژه‌گزینی، به معنای سازگار ساختن ساختارها، دانستارها و شیوه‌های آموزشی با فرهنگ، زبان و نیازهای بومی‌ست. این رویکرد، آموزش را از حالت دنباله‌روی بیرون می‌آورد و آن را به ابزاری زنده و کارآمد برای پرورش اندیشه‌های بومی دگرگون می‌سازد

زیبایی در گفتار دانشی

زبان آموزش، اگر با واژگان سنجیده و ساختارهای دل‌نشین همراه شود، نه‌تنها رساننده درون‌مایه، بلکه آفریننده زیبایی خواهد بود. گفتار دانشی زیبا، دل را می‌رباید و دل را می‌انگیزد و این همان جایی‌ست که زبان پارسی می‌درخشد و آموزش را به هنری والا دگرگون می‌سازد.